De verkrachting van Mariska de Haas


Mariska fietst, zoals ze dat vaker doet, naar huis. ‘s Avonds rond een uur of elf. Vergaderingen van het Katholiek Dagblad vergen tijd en energie. Ze heeft het er graag voor over. ‘We leven in een veilig genoeg land,’ denkt Mariska, ‘dus dat moet kunnen.’ Helaas. Op een slecht verlicht pad wordt ze met een hard voorwerp achter op haar hoofd geslagen. Mariska valt neer.

Ze heeft een knallende hoofdpijn merkt ze wanneer ze bijkomt. Ze heeft geen idee waar ze is. Plots pompt de adrenaline vol door haar fragiele lijf wanneer ze merkt dat er een man boven haar staat. Net wanneer ze probeert te schreeuwen knijp de man haar strot dicht, met drie vingers. Hij doet dit zo hard dat zijn duim, wijs- en middelvinger achter de luchtpijp zitten. Mariska kan niet alleen geen ademhalen, ze kan geen geluid maken en door de vreselijke pijn stuurt haar exact waar hij haar wil hebben. Dat blijkt uiteindelijk met haar opengesperde mond over de spitse punt van een boomtak te zijn.

Ze voelt het hout prikken achter in haar verhemelte. “Eén kik, en ik trap je zo hard in je nek dat de stok er achter je oren uitkomt, vieze hoer” Mariska wil niet dood. Mariska wil leven. Dit zijn haar doodsangsten beseft ze terwijl ze haar belager zijn broek hoort openmaken. Het enige wat ze ziet zijn natte bladeren in een poel van modder. Ze kokhalst.

Haar belager pakt een mes, zet dat tussen haar kaak en haar oor en drukt zachtjes door, zodat bloed vloeit. Vervolgens likt hij haar bloed op en zegt: “Ik ga je neuken gore stinkhoer, jouw kut in van mij. Ik spuug je hele kut vol, vuile teringhoer” Vervolgens rukt en snijdt hij de kleren van haar lijf en nadat zijn stinkzweet op haar gezicht druppelde pakt hij een tak en duwt die hard in haar anus. Mariska wil schreeuwen. Het kan niet. Pijn!

Hij gaat voor haar zitten, trekt haar blonde haren naar achter waardoor de stok haar verhemelte kapotscheurt . Een volle erectie heeft hij nog niet en spuit zijn urine daarop in de opengesperde mond van Mariska. Ze moet wel slikken.

Mariska gaat door een hel. Haar anus bloedt hard, haar verhemelte is gescheurd en de geur van de mengeling van haar bloed en zijn urine doet haar in zijn handen flauw vallen. …

Niet veel later wordt Mariska de Haas meer dood dan levend door een voorbijganger langs de weg aangetroffen. De artsen vertellen haar man dat ze vernederd was. Dat haar anus, haar mond ernstig beschadigd zijn. En dat ze door een hel gegaan moest zijn. Op haar vagina zijn spermaresten aangetroffen. Ook uit haar schede is volgens de arts bloed komen sijpelen. “U moet er rekening mee houden dat uw vrouw bruut verkracht is tijdens haar buiten bewust zijn. Om het ergste te voorkomen wordt uw vrouw zo naar de gynaecoloog gebracht, waar ze ‘schoongemaakt’ zal worden. Wilt u daarbij zijn om haar te steunen?”

Op dat moment komt Mariska bij van haar narcose. De laatste flarden van het gesprek vangt ze op. Met een kapotte stem is net te verstaan dat ze in de Heilige God gelooft, dat dit Zijn wil is en wanneer ze zwanger is het kind zal dragen als een vrucht van zijn Schepping…

Voor de eenzame geest die dit stukje niet snapt. Het is geenzins een bedreiging. Het toont het hypocriete standpunt van Mariska de Haas aan, die, gestoeld om een niet wetenschappelijk sprookjesboek namelijk de Bijbel, zegt dat De Vrouw geen zelfbeschikking over haar eigen lijf mag kennen. Onder andere in zake abortus. Mariska is dom gehouden, achterlijk en stupide. Medelijden met Mariska de Haas is niet nodig. Een spiegel wel.

Dit is een uitleg (ten overvloede), waarbij uw persoonlijke mening mij geen ene donder interesseert. Gaat u dus vooral ergens anders huilen.

Advertenties
Getagged , ,

11 thoughts on “De verkrachting van Mariska de Haas

  1. Tom schreef:

    Het staat geschreven dus het is waar.

  2. joostbakkerr schreef:

    Heb zelf, net als jij een column gewijd aan De Haas. http://joostbakkerr.wordpress.com/

    Ik begrijp je strekking van je verhaal, maar dit gaat mij toch net iets te ver…

  3. geurtje schreef:

    oké, een miskraam van een ander is niet iets dat je zomaar in je kraam te pas moet laten komen, om je punt te maken.
    maar een verkrachting ook niet.
    over the top dit verhaal, veel te grof. al zit mdh nog op zo’n fout spoor.

  4. Geoffrey Korstanje schreef:

    Ik snap dat je net zo hard wilt zijn als Mariska de Haas maar dit kan dus ook echt niet, net zoals de open brief van Mariska zelf!
    Doe ons een plezier en geef het goede voorbeeld en verwijder dit

  5. Pingwing schreef:

    Zou Mariska ook een Antonie Kamerlingetje overwegen nu ze al die bakken stront over haar blonde lokken krijgt gestort?

  6. Manon schreef:

    Wat een walgelijk, misplaatst, ziek stuk. Ongeacht wat je van haar standpunt vindt is dit – ook hypothetisch – een zieke fantasie. Plus: je doet onrecht aan alle vrouwen die wel door deze hel zijn gegaan, de relaties die er door kapot zijn gegaan en religie in het algemeen door je laatste zinsnedes.
    Zoals we in Brabant zeggen: ik mag lijen dat het je niet overkomt.

    • hardkoppie schreef:

      Weet je wat nu zo ‘grappig’ is Brabants onnozeltje? Dit verhaal is een vrije vertaling van een jonge meid die daadwerkelijk dit heeft moeten doorstaan. Erger: ze moest het kind houden. MOEST, inderdaad. Verplicht door extremistische domme mafketels als Mariska de Haas. De Haas is shit, weet niks, te dom om voor de duvel te dansen. Ze had haar muil moeten houden. Bek dicht, klaar. Als zij gelooft in een hel, zal ze daar pijnlijk, schreeuwend aan haar einde komen. Terecht. Haar deal, met haar God. Niet de mijne.

      En jij? Wentel je maar weer in je Brabantse onnozelheid en gek genoeg mag ik WEL lijen dat je dat doet, in je veilige bekrompen wereldje. Zorgenloos.

      • Luuk schreef:

        Was mooi geweest wanneer je de tekst even aan haar had gemaild. En wanneer ze dan aangeeft het liever niet gepubliceerd te zien, het lekker toch online zetten.
        Precies zoals ze ook bij Hennis deed.

  7. Jeroen Claus schreef:

    Hulde voor dit prachtige doch gruwelijke verhaal. Het zou je inderdaad maar overkomen. Met een levensechte herinnering die je vanwege een bekrompen gedachtegoed voor je leven bij je moet dragen.

    -edit: Dank 🙂

  8. Han Pasado schreef:

    En hard koppie, had je niet alleen een hard koppie maar ook een lekker hard plassertje toen je dit verhaal opschreef? Je bent een ongelofelijk ziek en zielig figuur. Je schrijft ook nog eens beroerd. Ik heb geen zin om alle stijlbloempjes te plukken, want gratis schrijftips geven aan zo’n stuk onbenul als jij gaat me net iets te ver. Als je vindt dat Mariska Orbán ongelijk heeft, gebruik dan argumenten en bedien je niet van seksverhaaltjes in stuiversroman-stijl.

    • Ollie schreef:

      Ik ga geen woorden aan je verspillen Han Pasado. Als je niet verder komt dan bovenstaande reactie dan is me dat de moeite niet waard.

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: