Depressief zijn met Jordy van Loon

Beste Jordy, jij begrijpt mij. Wij begrijpen elkaar. Het Grote Lijden. Ik ga eruit stappen man. Elke ochtend wanneer ik wakker word kijk ik tegen dat donkere gat van het leven aan. Ik was me niet meer, ik scheer me niet. Ik loop al weken in dezelfde joggingbroek, in de zelfde boxershort. Ik blijf tot in de middag in mijn bed liggen. Ik kom er alleen uit voor chips, en bier. Bier of whisky. Ik zuip me nog kapot Jordy, echt Dat zou het mooiste zijn. Slapen om nooit meer wakker te worden. Ik haat het leven Jordy, ik haat het echt. Ach, eigenlijk boeit het me ook niet. Was iedereen maar dood. De wereld is toch rot.

Met de medicatie ben ik gestopt. Werkt toch niet. Niks werkt meer. In therapie heb ik helemaal geen zin meer. Ga ik ook niet meer naar toe. Dat eeuwige gezeur over problemen, stelletje zeikerds. Ze gaan toch dood. Jij ook. We gaan er allemaal aan. Ik ga me voor een trein gooien Jordy. Ik ben als de dood voor dat gele monster, dan mag het beest me ook afmaken ook. Ik weet al exact hoe. Eerst drink ik een fles whisky leeg, dan slaappillen en dan ga ik op de rails liggen. Mijn afscheidsbrief heb ik al klaarliggen, en eentje voor de machinist dat hij zich niet schuldig hoeft te voelen.

Het leven is kut Jordy. Ik heb er geen zin meer in. Elke dag, elk uur denk ik over de dood. Ik wil dat. Ik voel me zo ellendig over honger, oorlog en mishandeling in de werled. Kutzooi man. Mensen zeggen dat ik stink. Zal me een zorg zijn. Zij weten niet wat belangrijk is. Wat maakt ons het uit als we stinken, dood gaan we toch.

Ze hebben me op Antabus gezet, eikels. Alsof dat uitmaakt. Dan maar een dag ziek zijn. Boeit me echt niet, ik zuip er wel doorheen. Ik drink om te vergeten, om die kutpijn niet te voelen weet je. Dat laat ik me niet afnemen. Nu wil die teringhufter van het RIAGG dat ik naar de PAAZ ga. Interesseert me allemaal niet meer. Het leven is toch kut.

Ik wou dat ik dood was man, gewoon kapot. Weg uit dit kutleven. Weg van alle domme mensen op een aarde die veel te dicht bevolkt is. Het raakt me niet meer weet je. Mensen zijn kut, de wereld is kut, het hele leven is kut. Ik wil hier weg. Ik wil hier echt weg. Die pijn man, die uitzichtloze pijn. Ik trek het niet meer, echt niet. Ik wil dood. Laat ze de tering krijgen.We gaan toch kapot, dan ga ik wel eerst.

Ik heb mijn begrafenis al bedacht man. Die ouwe hoeven niet te komen. Dat ze maar kapotvallen. Paar maten met bier en muziek, dat is genoeg. Als ze maar pissen op mijn graf. Ik wil dood man, ik wil echt dood. Ik voel me zo kut in deze wereld. Ik hoor hier niet thuis.

Ach fuck it. Wij snappen elkaar man. Jij kent deze hel.

Advertenties
Getagged ,

3 thoughts on “Depressief zijn met Jordy van Loon

  1. A. Nanninga schreef:

    Die knaapjes hebben een Persoonlijke Crisis nodig, daar gaan ze Doorleefde *proest* Muziek *dubbelproest* van maken. Zie ook: Berge, Thomas.

  2. iMarjon schreef:

    Als ie nu nog niet geloofd dat jij depressief bent …………

  3. christinA eijkhout schreef:

    Ja, je moet alles eens meegemaakt hebben…

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: