Dag lieve Paul

Hallo Boppers! Laten we als eerste de man de credits geven die hij verdient. Gaan lopen met het hitnummer van een terminale aidspatiënt in een rolstoel. Chapeau! Het neerzetten van een vadsig bebrild mannetje met speekselvloed en diens vrouw op een brommertje. Briljant! Het schofferen van downsyndromers gewoon-omdat-je-er-mee-wegkomt niet vergeten. Heel goed Paul. Knap van je. Daarom word je geroemd als media-persoonlijkheid. Nee serieus, daarom.

Nu de carrière van Paul als een lift met gesprongen staalkabels naar beneden valt, wordt er ook een andere kant van De Leeuw zichtbaar; die van zure oude man. Want Paul is weer eens boos. Dat wat zure oude mannen zo goed kunnen. Heeft Paul zijn pijlen ditmaal niet op een Veerkampje gericht of op Anneke Grönloh, dan is het wel het songfestival. Het nationale songfestival waar hij fulmineert op de TROS. Paul spuide zijn verbale poep over het nationale songfestival in het ochtendprogramma van Giel Beelen:

Alles was slecht: het licht, het geluid, vijf juryleden die totaal niets te zeggen hebben. Daniel Dekker die na één jaar wordt neergezet als Songfestivaldeskundige en Jan Smit die helemaal geen ervaring heeft staat daar als commentator. Het begint echt een beetje absurd te worden! De teksten van Yolanthe waren dramatisch. Het is echt een armoedetroef. (…) “Ik ben er echt pislink van geworden! Iemand die Volendam-belang heeft die het produceert, het is één grote pot nat. Het wordt godverdomme tijd dat dat programma wordt aangepakt!

Paul de Leeuw wordt pislink op een instituut dat zelfs door Cornald Maas niet meer serieus genomen wordt. Op een club die een bejaarde man met een bolhoed een draaiorgelmeisje naar het eurovisie songfestival laat sturen. Zo erg is het met Paul gesteld.

Morgen staat Paul de Leeuw achter de geraniums met een wandelstok tegen het raam te tikken omdat de bal van de buurtkinderen weer in zijn tuin is beland. Paul zou er beter aan doen om naar zichzelf te kijken in plaats van naar anderen. Dan zou hij zien dat het tijd is om te stoppen en oud en zuur achter de geraniums in de archieven van het collectief geheugen te verdwijnen.

Advertenties
Getagged
%d bloggers liken dit: