Normaliter ben ik niet tegen streepjes. Eigen streepje eerst, dat sowieso. En de marteldood voor het krijtstreepje. Het Oger-krijtstreepje helemaal! Maar neem nu The White Stripes. Die zijn dan wel uitgestreept, maar hebben voor een stel blanke streepjes toch een mooie donkerbruine streep getrokken.  Hoewel de onderbroken streep ook wel weer iets lekker recalcitrant heeft. Zo’n ‘lekker puh’-streep.

En, eerlijk is eerlijk, feitelijk is Jezus vast ge-Gam-maat aan twee streepjes van respectievelijk twee bij drie meter. Huldo’s daarvoor. Een beetje crimineel Siamese tweeling? Jawel, twee streepjes voor de ogen. Het streepje heeft de mensheid veel goeds gebracht. Respect voor het streepje.

Ach god ja, de streepjes familiereünie. Gezelligheid! Mooi voorbeeld, van een groep die op één lijn zit. En uiteraard heb je dan nog de geheime congregatie van De Geheime Streepjes. Die hebben een erecode: Streepjes zijn tof. Waar zou de mensheid zijn zonder De Streep? Want waren het niet de Daltons die zeiden: ‘Streepjes zijn lievvvvvvvv.’ Fuck dat, er zijn complete actrices naar dit fenomeen vernoemd. Ik bedoel maar.

Valt het u overigens op hoe ambachtelijk ik het schaamstreek-streepje ontwijk? Doe ik goed. Maar nu u er toch over begint, wat is er nu mooier dan een vakkundig aangebracht en liefdevol onderhouden dames-streepje? Proves my point exactly. Ik noem een zebrapad. Misschien wel het meest functionele streepje EVER! Enig idee hoeveel levens deze streepjes ooit gered hebben? Sterker: waren het niet The Beatles die over de streepjes van  Abbey Road paradeerden? U merkt het al, ik heb de streep hoog zitten. Maar aan al het goede komt een einde. Dan moet je als het ware, u voelt hem al aankomen, een streep trekken.

Conclusie: Streepjes dienen een maatschappelijke functie, ze zijn lief, duidelijk een een beetje stout. Ik geef het u te doen een eega te vinden die zoveel goede kwaliteiten heeft als het streepje. Natuurlijk, natuurlijk zijn er ook slechte streepjes. Maar dat geldt voor alles. Je moet niet alle streepjes over één kam scheren. En was het niet Goethe die sprak dat: ‘Waar kan een streepje beter zijn wanneer hij alleen is?’ Iets dat mijn hele betoog, mijn ode, mijn lofdicht aan Het Streepje niet beter kan samenvatten. Vive la Streepje!

Ode aan het streepje

Advertenties
%d bloggers liken dit: