Uit de oude doosch: Leon de Winter

Stukje recycling naar de mensen toe…

Gisteren was schrijver Leon de Winter te zien bij Zomergasten. Eerlijk gezegd kende ik de man niet zo goed. Dat wil ik graag zo houden…Wat volgt is een fictief gesprek tussen Leon de Winter en zijn psycholoog tijdens hun wekelijkse praatsessie..

Goedemiddag, gaat u zitten. Hoe maakt u het?’
‘Hoe maak ik het? Slecht natuurlijk.’
‘Vertel…’

‘Vertel? Wat dien ik te vertellen? Dat mijn hart weent omdat er ruw aan haar roots, haar wortels wordt getrokken? Dat de stem van de agressor mijn mond snoert als ontluikend struweel of bossage in een kille en koude bak vol met beton? Dat de enige door wie ik word gehoord, ikzelf ben? Dat het een slappe echo nalaat wanneer mijn woorden enkel weerkaatsen tegen de geschiedenis van Jericho, en niet diens gemetselde overblijfselen? Mijn hart huilt. Nee, mijn hart schreeuwt het uit als een luxueuze- en tot in detail afgewerkte Chesterfield loungestoel, waarbij de rechter armleuning is afgebroken. Een leunstoel-idealist noemt men mij. En zij het koosjer, ik spuw daarop! Mijn leunstoel mag wellicht uit bronsgroen klompeneikenhout zijn vervaardigt, maar in gedachte ben ik geen lyrisch schrijver die zich mengt in het bestaan van heuvels en cipressen of in een verre horizon die wenkt, want dat is niet mijn eerste interesse. Ik zie ze heus wel, als ik door Mokum loop voorbij het huis van Anne Frank, de lieden van de achterkamertjes die oud geld pinnen, daar bij de naburig gelegen Postbank. Maar toch is dát voor mij het randgebeuren, en dit de harde kern van mijn bestaan: wie zal men nu weer het gevang in sleuren, en zou iemand mijn holle retoriek verstaan? Ik zal u iets vertellen: Het was 5 december. Het kind huilde, het weende de nacht tegemoet. Met fantasie en rechte rug stroomde zijn tranen, en maakte van ongeleide projectielen zo trots zijn eigen strooigoed.
En weet u? Dat kind ben ik…’

‘Tissue meneer De Winter?’
‘Graag…’

Advertenties

One thought on “Uit de oude doosch: Leon de Winter

  1. christinA eijkhout schreef:

    Wat valt hierop nog te zeggen…. zo tragisch

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: