'Een vriend van me is necrofiel…'

Ik heb er even over moeten denken. Zijn er lagere levensvormen dan Patricia Paay? Geen kleinere, lagere. Terwijl ik me bezighield met dit vraagstuk kwam ik gaandeweg tot de conclusie dat dit niet de kernvraag is. A) omdat het een retorische vraag is, want: nee. Maar B) dat het helemaal niet de kwestie is omdat het een subjectieve conclusie is. We hebben een gemene deler nodig om haar te duiden, een diagnose, een objectief oordeel. Het is gelukt: Het is een vies-seniel-oud-wijf-dat-niks-kunnen-tot-een-edele-kunst-heeft-verheven-terwijl-ze-als-laatste-stuiptrekking-van-een-miserabel-en-compleet-mislukt-leven-over-het-lijk-van-een-ander-nog-even-in-het-valse-licht-van-haar-eigen-karikatuur-wil-staan.


 

Advertenties

One thought on “'Een vriend van me is necrofiel…'

  1. christinA eijkhout schreef:

    Paay is toch die buuf die iedereen wel heeft, als ze jong is zochten velen haar om te naaien en nu ze oud is velen zoekend om te naaien.
    Iedere bar kent wel een verlepte snol na 2en…..

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: