Gerdje

Minister Gerd Leers is voornemens de Angolese asielzoeker Mauro Manuel uit te zetten. Niet omdat hij crimineel is, niet omdat hij extremistisch gedachtengoed predikt, maar omdat Mauro al jaren in Nederland woont, zich volledig heeft aangepast en beter ABN spreekt dan Gerd Leers ooit zal doen. In het tv-programma Buitenhof zegt Leers zegt een “integer, afgewogen” besluit te zullen nemen aangaande de uitzetting van Mauro. Wat Leers eigenlijk zegt is dat hij een niet te verdedigen beleid moet rechtvaardigen. Een beleid dat het liefst van nummers geen namen maakt, waarbij mensen als Mauro geen gezicht krijgen…

Beste Gerd,

Ga er maar vanuit dat je ze krijgt. Angstdromen, achtervolgingswanen, dissociatieve episoden, totale paranoia waarbij je opgejaagd wordt door je eigen angst, je eigen demonen, het innerlijke waar je van weet dat het gelijk heeft wanneer het stelt dat Mauro moet blijven. 

En ik gun het je Gerd, van harte. Echt. Ik gun je de meest helse dromen van een kind dat bruut van een gezin wordt losgerukt, uitgezet wordt naar een land waar je van zegt dat zijn leven daar veilig is, maar waar we allebei van weten dat dit niet het geval is. Ik hoop dat je droomt van de meest gruwelijke foltering, het bewerken van zijn jonge lichaam stroom met water. Smerige vernederingen, extreem wrede mishandeling, duizenden stokslagen en al die andere praktijken waar jouw bijbel sinds mensenheugenis als handleiding geldt. 

Gerd, vurig wens ik dat je badend in het zweet wakker wordt, meerdere keren per nacht. Ik kan niet wachten tot de psychiater in samenspraak met het multi-disciplinaire behandelteam voorstelt om geen valium meer voor te schrijven, maar de overstap wil maken naar klassieke anti-psychotica. De paardenmiddelen van weleer.

Ik hoop dat je beseft Gerd, dat een paar lullige weesgegroetjes je schuld niet zullen afkopen, want daar is die Heiland van je niet voor gestorven aan zijn kruis. Ik gun je de pijn, niet van wat spijkers die handen en voeten doorboren, maar van een pneumatische boormachine die onophoudelijk je ziel als kerfstok gebruikt.

Ik hoop zo ontzettend dat de waanbeelden je dergelijke parten gaan spelen dat je de rest van je katholieke leven over je schouder zult blijven kijken, dat jij je nadagen volledig gesedeerd slijt in een separeercel ver weg van de bewoonde wereld, met vaste uren voor visite waar geen hond meer je komt opzoeken. Niet omdat, zoals nu het geval is, je een gevaar voor de omgeving bent, maar voor jezelf.

Beste Gerd, ik gun je al dit bovenstaande uit pure naastenliefde. Want alleen dat zou aantonen dat je nog gevoel hebt, dat zelfs jou niets menselijks vreemd is.

 

 

 

 

Advertenties
%d bloggers liken dit: