Mariska de Haas verliefd

Meiden, ik moet iets met jullie bespreken. Het moet, het moet, het moet, het moet! Grote Godjes nog an toe zeg, ik heb te pakken hoor. Ik heb het goed te pakken. Ik ben impel stimpel stapelverliefd. Echt waar! – Kijk meiden, ik hoef jullie natuurlijk niks wijs te maken. Een hele poos heb ik een oogje gehad op Antoine. Gewoon om zijn lijf hoor. Tepels zo groot als de langspeelplaten van James Last. Ik zou het daar keigemakkelijk op kunnen. Ja toch? We hoeven elkaar geen Tante Betje te noemen dacht ik, nietwaar meiden? Maar Antoine bleek van de hosmos te zijn. Unne homo! Ja die wil ik natuurlijk niet. Die zijn defect! Zelfs niet in mijn gedachtencarrousel als ik met mijn Tarzan aan het stoeien ben. Eg nie! – Nee, die ik nu wil dan! Hij weet het zelf nog niet, maar godsodeju wat een heerlijke beer! Wim heet hij. En Wim is lekkah! En Wim is beroemd! Wim staat in de krant. En dan heb je bij mijn streepje voorrang. – Wim is een hardcore katholiek en een van de weinige waarvan nog niet bewezen is dat hij met zijn jatten aan kleine jongetjes heeft gezeten. Zeker weten doe je het nooit, maar, ik vind het wel een veilig idee. Vooralsnog. – Meiden, ik ben zenuwachtig. Niet te zuinig joh! Want ik wil hem, de Wimster. Ik sta dan ook enorm open voor advies hoe ik Wim het bed in kan krijgen. Tips zijn dus welkom. Ga ik nu weer even op mijn knietjes zitten. Schijnt hij fijn te vinden, mijn Wim…

Advertenties
%d bloggers liken dit: