Sp!tsnieuws, hoe BOT wil je het hebben?

Je vlucht. Je vlucht uit een land waar je niet veilig bent. Een land dat ook nu weer op voet van oorlog staat met de westerse wereld. Een land waar onze politici heus geen fregatten tegen wil inzetten. Onderwijl diezelfde politiek in het algemeen en niet nader te noemen partijen jou maar wat graag wegzetten als werkschuw, sta jij ’s ochtends vriendelijk de Sp!ts uit te delen. Zonder hoofddoek, dat dan weer niet. Elke ochtend sta jij er. Mensen kennen jou. Je maakt een praatje en ondertussen zorg je er voor dat iedereen met jouw krant de trein instapt.

Terwijl de koude polderdiscussie over stemvee en kopvoddentax oplaait, geef jij je meest vriendelijke lach. In tegenstelling tot de loonslaven weet jij dat de ongeschreven regels van een ochtendhumeur niet op  jou van toepassing zijn. Dat laat jij thuis, elke dag weer.

Omdat je officieel niet in de stationshal mag staan, trotseer je de kou buiten. Niet voor jezelf. Nee. Al tien jaar lang sta jij elke ochtend, om zes uur vriendelijk te zijn, een kruimel te verdienen voor je dochter. Want vluchten uit een land waar onderdrukking heer en meester is, houdt voor jou in dat je dochter kan studeren in dat rijke, ontwikkelde Nederland. Dat is je wens. En DAT is de reden dat jij al tien jaar lang, elke ochtend om zes uur het zonnetje bent voor chagrijnig Heemstede, voor humeurig Aerdenhout. Jij trakteert hen op een lach, een praatje en een ochtendkrant. Een enkeling trakteert jou op koffie. Sp!ts geeft je met een duistere reden je ontslag cadeau. En zo krijgen de niet nader te noemen partijen toch hun gelijk. Werkschuw kent meer gezichten.

Dag vriendelijke dame die plaats moest maken voor een student die geen krant weet te slijten.

Advertenties
%d bloggers liken dit: