Ollie Ontspoord

Het is mooi geweest, en ze hebben het enkel en alleen aan zichzelf te danken. Na een jarenlange haat-liefde verhouding met de NS ga ik mijn rijbewijs halen, een auto kopen en de snelweg op. Niet omdat ik mijn geld niet beter kan besteden, maar omdat ik ze zat ben. Spuug- en spuugzat. Dat doet het ‚zwerversbloed’ pijn. Beter pijn dan dat het blijft koken, is mijn ervaring. Zijn het niet de vierkante wielen, zijn het de bladeren op de rails. Of het is te warm, of het is te koud. Het is het met een kluitje in het riet worden gestuurd met een ’gratis kopje koffie of thee.’ Het is vijf maanden op een NS-kaart wachten of het is diezelfde kaart die geld afschrijft wanneer het in de weekenden vrij reizen belooft. Het zijn de conducteurs die en masse in de eerste klasse uit hun neus zitten te vreten. Het zijn de gore toiletten, of het ontbreken er van. Het zijn de omroepborden die allemaal nieuw zijn en structureel niet goed werken. Het is het laffe, onvolwassen en eeuwige moddergooien tussen Prorail en NS, omdat beiden weigeren verantwoordelijkheid te nemen.  Het zijn de overvolle treinen in de spits heen. En de stinkende veewagens in de spits terug. Het zijn de omroepberichten waarbij voor het uitvallen van de zoveelste trein de excuses voor het ongemak zonder enige compassie in een bijzin worden gefrommeld. Het is de intercom waar de zichzelf uitermate populair vindende conducteur zijn 15 minutes of fame grijpt, bij.elk.lousy.station. ELK station! Het is het tuig dat vertikt een kaartje te kopen, het is het geschreeuw in een stiltecoupe. Het is de zoveelste baggerreden om kaartjes nog duurder te maken. Het is de omslachtigheid a zoveel cent per minuut die je moet betalen om tegen een muur van onwelwillendheid en totale desinteresse te botsen. Het is het falen van een bedrijfscultuur waar mensen hun tijd uitzitten aangestuurd door managers die geen eelt op de handen hebben. Zij die bij benadering niet eens weten hoe een werkvloer er uit ziet omdat ze bang zijn dat hun gouden handdrukken vies worden. Het is het zoveelste monopolie dat haar klanten als hinderlijke abcessen ziet en hen als zodanig behandeld en klantonvriendelijkheid tot een Olympische discipline weet te verheffen. De understudy van Harry Piekema die tegen wil en dank tegen die brave blije koppen van Nick en Simon domweg blijft volhouden dat de trein wel leuk is. De trein is niet leuk. Allang niet meer.

Advertenties
%d bloggers liken dit: