Alles over Mariska de Haas

Soms verdwijnt iets naar de archieven van de geest, ongewild en ongevraagd. Dat is best jammer zeker wanneer de materie interessant, boeiend of in dit geval lachwekkend genoeg is om onder de aandacht te blijven. Hoogste tijd voor een terugblik op de dame die ten val kwam nadat ze struikelde over haar eigen hoogmoed. Licht uit, spot aan voor de strapatsen van Mariska de Haas.

Mariska groeide op in Gilze en doorliep het Theresia Lyceum in Tilburg voor ze aan de Fontys Hogeschool Journalistiek studeerde. Ze schreef voor het blad Univers van de Universiteit Tilburg. Van 2009 tot september werkte ze bij de vereniging Impuls, eerst als redacteur en van juli tot september 2010 als hoofdredacteur van het blad. So far so good. Niks aan het handje. Valt weinig op aan te merken, hooguit dat ook Mariska de Haas naar alle waarschijnlijkheid met een Fontys Fopdiploma zich journalist mag noemen.

Smerige praktijken
Daarna gaat het mis met haar. Mariska de Haas, inmiddels hoofdredactrice van het Katholiek Nieuwsblad, een vlugschrift met een marginale oplage, meent het trucje van guerrillareclame onder de iele knietjes te hebben. Zij stuurt een open brief aan een Nederlandse politica waar zij de miskramen van de regent in kwestie aanhaalt aan om haar standpunt over abortus uiteen te zetten. Een lage, vuige en opzettelijke actie waarbij Mariska de Haas een mes in de rug steekt van een politica die zich als persoon niet kan verdedigen in de media. Immers trekt deze politica een politiek jasje aan en treedt in die hoedanigheid op de voorgrond, terwijl Mariska de Haas haar uit het niets op het persoonlijke vlak van achter aanvalt. Hiermee sloeg de Haas willens en wetens het verweer van haar slachtoffer uit handen.

 

Excuses
Niet veel later biedt Mariska de Haas in diezelfde media een lullig doekje voor het bloeden aan door huichelachtig haar excuses te maken. Huichelachtig omdat de Haas exact wist waar ze mee bezig was. Huichelachtig ook omdat inherent aan een spijtbetuiging een gevolgtrekking zou moeten komen. Trial and error. Niet voor Mariska de Haas. Die had haar ramkoers net ingezet door het planten van het mes en dit constant als kapstok te gebruiken om zichzelf te promoten. Kranten en tijdschriften stonden bol, geen televisieprogramma waar haar tronie niet te zien was. Zorgvuldig koos Mariska de podia waar het vuur haar niet na aan de schenen werd gelegd. Zo was ze ondermeer te gast bij Pauw en Witteman, waarvan inmiddels bekend is dat verschilligheid een rekbaar begrip is wanneer het om kijkcijfers gaat. Wel bedankte De Haas onder andere voor het programma Echte Jannen, destijds nog met Jan Dijkgraaf en Jan Roos. Dit omdat zij daar wel kritiek kon verwachten, die ze logischerwijs niet kon pareren.

Ware aard
Het is De Haas gelukt om de goegemeente enige tijd een loer te draaien door aan die kapstok van andermans leed ogenschijnlijk het geloof te verkondigen, zieltjes te winnen. Toen echter bleek dat Mariska de Haas een boek aan het schrijven was, kwam haar ware aard pas echt naar boven. Het ging enkel en alleen om haar, om Mariska de Haas. En dat ze daarbij over lijken ging en messen in ruggen stak, deerde haar niet. Niet alleen haar excuses waren vals, ook misbruikte ze het katholieke geloof ten bate van zelfpromotie.

Teloorgang
Nadat dit boekje (Blond, Brutaal en Breivik. De ideologie van een religieus dom blondje) enorm flopte en kritische media als Geenstijl.nl, DeJaap.nl, Sargasso.nl en Revu.nl zich inmiddels hadden uitgelaten over de smerige praktijken van De Haas, zat er voor haar weinig anders op dan te radicaliseren om überhaupt nog gehoord te worden. Rond die periode keerde zij zich tegen bijvoorbeeld het opvoeden van kinderen door homoseksuele ouders en waagde ze een klein uitstapje naar de buitenlandse politiek door een hilarische mening te verkondigen aangaande het homobeleid in Hongarije.

Wijzer
Inmiddels is Nederland wijzer geworden. We hebben door dat Mariska de antagonist van zichzelf is geworden. Een karikatuur dat haar spiegelbeeld persifleert. Geen hoofdpersoon noch edelfigurant, maar een deur in een klucht van John Lanting, een Malle Eppie die hoog inzette en tegen wil en dank door blijft gaan met de opvoering van haar eigen tragikomedie omdat haar ego geen verliespunten wil incasseren.

Kerk
Geholpen door de feiten over het op monstreus grote schaal misbruiken van kinderen door de katholieke kerk, is Mariska de Haas mede verantwoordelijk voor de enorme leegloop die daar nu plaatsvindt. Men wil zich niet meer identificeren met een criminele club die een dak faciliteert voor het op enorme schaal misbruiken van kinderen, noch met de selfproclaimed woordvoerster van die kerk. Ironie maakt dat hoe harder Mariska de Haas schreeuwt, hoe sneller de kerk leegloopt.

Slotsom
Dat Mariska de Haas struikelde over haar eigen hoogmoed houdt niet alleen in dat ze een karikatuur van zichzelf is geworden, eentje die je mag uitlachen en mag nawijzen, er valt weldegelijk lering uit te trekken. Te weten dat de Mantel der Barmhartigheid tevens een prima sluier vormt om ongezien een mes in iemands de rug te steken.

http://www.eo.nl/components/flashplayer/player.swf
De restanten van de vrouw die zichzelf veel te serieus nam; een sketch.

Advertenties
Getagged , , , , , , ,
%d bloggers liken dit: